سلام.
من پرنیانم. . دانشجو. و متاهل.
این وبلاگ مخفیانه منه. میخوام اینجا درد دل کنم.
از همه چی بگم.
اول از همه اینکه م حسابی از دست مادرشوهرم اینا شاکیم.
و همیشه رو اعصاب من هستند. هر چقدر مامان من مهربون و دست و دلبازه اونا خسیسند. تازه شوهر من تک پسره و خیر سرشون باید یک کم لارج تر برخورد کنند اما...
اول که اومدن خواستگاری گفتن ما میخوایم تو باغ عروسی بگیریم، ما ارزوی دیدن عروسی بچه مون رو داشتیم و.. سر مهریه ما هیچی نگفتیم اما اونا سریع گفتن چون مال خواهر شوهرا 110تا بوده این هم همینقدر در صورتی که دخترخالم که همون موقع عقد کرد مهریه ش 600تا بود. بازم ما هیچی نگفتیم.
تا اینکه یک روز مادرشوهرم زنگ زد به مامانم که اینا جوونن و االکی اینهمه پول بدیم واسه چی مردم بخورن میدیم اون پولو دستشون هرجور خواستن خرج کنن. مامان من دیگه قاطی کرد و فحش و کشید به جونش که :خودم واسه دخترم عروسی میگیرم! اون هم هی میگفت مساله پولش نیست ها! مامانم گفت پس چیه؟ خودم واسش همه کار میکنم. که مادرش بعدس که قطع کرده بود کلی گریه کرده بود !!
خلاصه عروسی گرفتییم. ما رسم پاتختی داریم ولی اونا گفتن ما رسم نداریم و فامیلامون نمیان، خود خرسشون اومدند و دریغ از یک شاخه گل!! وقتی دیدن همه کادو دادن گفتن که از طرف مادرشوهر و خواهر شوهرا سه تخته فرش! که ما هیچ وقت ندیدیمشون.
خداییش پدر شوهرم خوبه ولی وقتی یاد این چیزا می افتم از مادر شوهر متنفر میشم.
فعلا..
